Ocena oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym

Procedura przewidziana przez konwencję z Espoo polega na przeprowadzeniu międzynarodowego wysłuchania dotyczącego potencjalnych oddziaływań transgranicznych inwestycji, w ramach którego państwa potencjalnie narażone na oddziaływanie mogą przystąpić do procesu OOŚ (oceny oddziaływania na środowisko) zgodnie z opisem zawartym w Konwencji o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym. Procedura przewidziana przez konwencję z Espoo obejmuje dwa kroki: powiadomienie o projekcie wraz z zaproszeniem potencjalnie narażonych na oddziaływanie państw do udziału w procesie OOŚ, a następnie konsultowanie dokumentacji OOŚ z państwami, które zgłosiły chęć uczestnictwa.

Zorganizowane zostanie dobrowolne spotkanie otwierające z władzami odpowiedzialnymi za wdrożenie konwencji z Espoo ze wszystkich potencjalnie narażonych na oddziaływanie państw w celu przedstawienia projektu i rozpoczęcia dialogu między tymi organami. Na spotkaniu przedstawione zostaną projekt inwestycyjny i jego ramy czasowe. Sporządzony zostanie dokument informacyjny projektu, który zostanie wykorzystany w procesie powiadamiania.

Ponadto raport oddziaływania na środowisko będzie zawierał analizę konkretnych działań z opisem możliwych oddziaływań transgranicznych. Na tej podstawie przeprowadzone zostaną konsultacje z narażonymi na oddziaływanie państwami uczestniczącymi w projekcie, a ich uwagi – wraz z uwagami zgłoszonymi w równoległych procedurach krajowych – zostaną uwzględnione przy podejmowaniu decyzji w sprawie ostatecznego zatwierdzenia projektu.

Interesariusze publiczni zostaną włączeni w procedurę dwukrotnie: na etapie powiadomienia (faza ustalania zakresu oceny) oraz w trakcie konsultowania dokumentacji OOŚ (po złożeniu wniosku o pozwolenie). W fazie powiadamiania o projekcie zorganizowane zostaną wysłuchania na szczeblu krajowym i na szczeblu Espoo. Przesłuchania takie odbędą się również w trakcie krajowych i międzynarodowych konsultacji dotyczących OOŚ.

Konwencja z Espoo dotycząca OOŚ określa obowiązki Stron w zakresie oceny oddziaływania określonych działań na środowisko na wczesnym etapie planowania. Ponadto nakłada ona na Państwa ogólny obowiązek powiadamiania się nawzajem i przeprowadzania konsultacji dotyczących wszystkich dużych rozważanych inwestycji, które mogą wywrzeć znaczące szkodliwe oddziaływanie transgraniczne na środowisko. Konwencja została przyjęta w 1991 r. i weszła w życie 10 września 1997 r. (zobacz więcej na www.unece.org).